به آهنگ مارکت خوش آمديد...

یوهان برامس را پیروِ مكتب رومانتیسم می‌دانند. او هوادارِ موسیقی از گونه‌ هدفمند بود به این معنی كه آثارش همواره موضوع، حالت یا پدیده‌ای را در ذهنِ شنونده تداعی می‌كنند. برای نمونه در رقص‌های مجار، باید بتوان صحنه‌هایی از حالات روحیِ مردم این كشور را تداعی كرد. آنچه گاه توفیق این هنرمند را به تعویق می‌انداخت، پیچیدگی‌های تكنیك نواختنِ آثارِ او بود. قطعه‌هایش را گاه چنان مشكل می‌شد نواخت كه تنها خودِ او تمام و كمال از پسِ اجرای آنها برمی‌آمد. هرچند برامس به موسیقیِ كلاسیك وفادار بود، آثارش الهام بخش آهنگسازانِ مدرنی چون آرنولد شونبرگ گردید. یوهان برامس جز آثارِ بسیاری كه برای پیانو ساخت، چهار سمفونی آفرید كه به نوبه‌ خود او را در ۲۰ سالِ آخرِ عمرش بر صدرِ آهنگسازانِ نیمه‌ دومِ سده‌ نوزدهم میلادی نشاند. سیمون راتل (Simon Rattle) متولد لیورپول، تحصیلات خود را در Liverpool College آغاز کرد. او پیانو و ویولون را آموخت ولی اولین کار او با نواختن آلات ضربی در ارکستر آغاز شد. در سال 1971 وارد Royal Academy of Music لندن شد. از جمله استادان مشهور او می توان از John Carewe نام برد. در سال 1974 به عنوان دستیار رهبر ارکستر Bournemouth Symphony Orchestra و در سال 1977 دستیاری Royal Liverpool Philharmonic را پذیرفت. همکاری او با ارکستر سمفونی شهر بیرمنگام (CBSO) از سال 1980 تا 1998 باعث جذب توجه منتقدین و عموم به وی شد. در سال 1980 راتل به عنوان رهبر ارکستر اصلی و مشاور هنری CBSO انتخاب شد، و در سال 1990 سمت کارگردانی هنری این مجموعه را نیز از آن خود کرد. یکی از طولانی ترین پروژه های او اجرای کنسرت موسیقی قرن بیستم با عنوان "Towards the Millennium" بود. در حال نیز حاضر راتل نام موسیقیدان ارشد OAE را یدک میکشد. در ماه می سال 2006 نشان افتخاری انجمن هنر را دریافت کرد.